Słowem wstępu...

Witajcie, moi jakże zacni Czytelnicy! Kłaniam się wam uniżenie i przedstawiam historię Aleksandry... Ekhem, Alexy, pewnej pisarki nadwornej.

A teraz już na serio:
Witam was serdecznie i "Kłaniam się wam uniżenie".
Mam na imię Olka, choć pełne imię brzmi "Aleksandra", ale go nie...cierpię więc stworzyłam pewien skrót: Alexa. Dla przyjaciół i znajomych Alexa-chan. Poza tym że mam jeszcze ksywę Alexa-art na moim blogu plastycznym (http://alexa-art.blog.onet.pl/) to nie mam już nic do powiedzenia.
A teraz o blogu i co na nim będzie.

Otóż mam zaszczyt przedstawić wam  mojego nowego znajomego: Bloga.
Blog został stworzony po to aby zaspokoić moją czasem niszczycielską  chęć pisania, ale także dla was, ponieważ gdyż to wy będziecie mogli decydować o istnieniu moim i bloga, bowiem Stał się on kawałkiem mojej duszy poprzez zamieszczanie w nim moich jakże zacnych myśli i przemyśleń.
A więc teraz pewnie zapytacie co to będą te "zacne"myśli.
Już tłumaczę: Otóż ja od jakiegoś czasu złapałam zaraźliwą chorobę "pisanie-i-tworzenie-niezwykłych-światów-ze-swoich-myśli-fobia" i chyba już wiecie jakie są jej przejawy. Teraz piszę opowiadania, tworzę postacie, opisy, wiersze, ale nigdy sama nie mogę ich do końca zaakceptować.
Tutaj właśnie będą one zamieszczane i jeśli wy powiecie im NIE to usunę je, a jeśli powiecie im TAK, będą rosły i rosły...
No dobrze, wystarczy wam wyjaśnień. Więc już za... pół godziny możecie się spodziewać mnie w towarzystwie moich postaci do Hogwartu.
Saonara!

P.S. Mówiłam że uwielbiam Japoński?